Risicoberekeningen voor ruimtelijke ordening

QRA praktijk moet nodig worden aangepast. Wie pakt de QRA handschoen op?

Kaft AGS QRA advies 2010
Ik citeer hier uit een advies over QRA aan de regering van de Adviesraad Gevaarlijke Stoffen (AGS) uit 2010:

De rekenarij met het voorgeschreven rekenprogramma is verworden tot een ritueel. Dit betreft twee aspecten: enerzijds de zogenoemde unificatie en anderzijds het gebruik van de uitkomsten van een berekening in de besluitvorming. De manier waarop nu berekeningen moeten worden gemaakt, doet geen recht aan de complexiteit van vele situaties in de industriële praktijk en de manier waarop de besluitvorming tot stand moet komen, werkt niet veiligheidsbevorderend. Dit wordt aan de hand van een voorbeeld in het advies getoond. De Adviesraad pleit voor betere rekenmethoden en gegevens en bovendien voor hervorming van de besluitvorming rondom vergunningverlening. Dit laatste wordt in een volgend advies nader uitgewerkt.

Het volledige advies is nog te vinden op de website van de Raad voor Leefmilieu en Infrastructuur (RLI), evenals alle andere AGS adviezen: Klik hier.

De mening van de AGS werd breed gedeeld door een landelijke klankbordgroep. In feite kent iedereen in Nederland die iets weet van de Plaatsgebonden Risico (PR)- en de Groepsrisico (GR) berekeningen hoe het zit. De AGS is intussen opgeheven (te lastig?) en is dus niet meer toegekomen aan een noodzakelijk vervolg zoals in het citaat hierboven aangekondigd. Ik was lid van de AGS en voorzitter van de raadswerkgroep die enthousiast bezig was na te gaan hoe de QRA praktijk in Nederland verbeterd kan worden. We keken daarbij ook naar de besluitvorming voor ruimtelijke ordening in andere Europese landen, zoals Frankrijk. We hebben het advies niet af kunnen maken. Wat nu? Verantwoord zoneren op basis van risico is noodzakelijk, begrijp me niet verkeerd. Dus: Wie pakt de handschoen op?

Europa : Intussen worden er in Nederland vergaande beslissingen genomen (economie en veiligheid) op basis van PR en GR berekeningen die gebruik maken van gegevens en modellen die daar nauwelijks geschikt voor zijn. Een laatste stuiptrekking van de AGS is het presenteren van het advies op het ’14th  EFCE Symposium on Loss Prevention and Safety Promotion in the Process Industries’ in Florence (mei 2013, klik hier). In Europa is Nederland het enige land dat risico’s wettelijk toetst aan een absolute norm.  Het is goed als een verantwoorde wijze van zoneren op basis van risico’s (opnieuw) in Europa wordt opgepakt. De voormalige algemeen secretaris van de AGS (Nico van Xanten) presenteert in  Florence het volgende paper:

RITUALS IN RISK EVALUATION FOR LAND-USE PLANNING
Van Xanten N.H.W., Pietersen C.M., Pasman H.J., Vrijling H.K., Kerstens J.G.M.

QRA voorbeeld Sachem, Zaltbommel:  In het Chemiemagazine van februari 2013 (download het magazine gratis hier), wordt een case gepresenteerd van een uit de hand gelopen QRA. Het is niet de eerste en zal zeker niet de laatste zijn. Sachem heeft 1 miljoen Euro moeten uitgeven. De gemeente gaat drie woningen kopen en afbreken. Totaal worden meerdere miljoenen uitgegeven. Op basis van het AGS advies kan sterk betwijfeld worden of deze miljoenen goed zijn besteed. Sachem directeur: “Als lid van het global management team weet ik dat Sachem delen van de productie met evenveel liefde naar China, Amerika of Japan kan verplaatsen als het hier niet meer werkbaar is. Die optie heeft 90% procent van de chemiebedrijven, maar dat zou echt zonde zijn voor Nederland”.
Sachem

Over Chris Pietersen

Na de studie (TU Delft) in dienst bij Shell: process control/ safety. Vervolgens bij TNO werkzaam op het vakgebied risico analyse en veiligheid. Daar gefunctioneerd als internationaal expert. Ter plaatse de rampen in Bhopal en Mexico City onderzocht. In 1993 onderscheiden als TNO Senior Research Fellow. Later lid van de Adviesraad Gevaarlijke Stoffen (AGS) en senior onderzoeker bij de Onderzoeksraad voor Veiligheid. Thans directeur/eigenaar en procesveiligheid consultant bij Safety Solutions Consultants (SSC, een voormalig TNO bedrijf). Boek: 'De twee grootste industriële rampen' (2010). Engelstalige, versie gepubliceerd in India (december 2013).
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s